
Elk wezentje, geboren of ongeboren, is een ster
Door: Claudia Koole

Iemand die bevestigd krijgt dat er nieuw leven groeit in de buik, weet dat er méér aan is gekoppeld dan louter een x-aantal cellen tellend vruchtje dat steeds groter wordt. Elk wezentje, of het nu dierlijk of menselijk is, is verbonden aan een groter geheel. Dat groter geheel wordt uit liefde gevormd, hoe moeilijk dat ook voor te stellen is. En dat groter geheel correspondeert voortdurend met de natuur op onze planeet aarde, waarop wij mensen bestaan.
Het vermenselijken van een foetus is niet alleen logisch, het is vanuit de (holistische) natuurwet en de Alfa en Omega gezien, volstrekt normaal. Of we dit nu willen geloven of niet. Elk geboren en ongeboren wezen, in welke staat van ontwikkeling dan ook, is automatisch verbonden met een ziel en lichaampje dat zich aan het ontwikkelen is.
De commotie over de Doritos-reclame waarin een foetus probeert chips te pakken bij de aanstaande vader is sneu. De commotie ontstond een tijd geleden over de getoonde foetus die vermenselijkt wordt in het reclamefilmpje. Een pro-abortus organisatie sprak zich fel uit via social media en protesteerde tegen de reclame die tijdens een Super Bowl door 111,9 miljoen mensen werd bekeken.
Een ongeboren en geboren mens in wording is méér dan een celdeling of lichaam. Het verliezen van een vruchtje als miskraam, hoe klein dan ook in de moederbuik, is het gedwongen loslaten van een minimensje. Het vruchtje dat zich fysiek nestelde, was er reeds vóór deze nesteling bij de vader en moeder en had de intentie een foetus te worden.
Uit een specifieke sfeer en als ster, who knows uit één van de vele miljarden planeten in het heelal, reisde het helemaal naar de aardse sfeer om zich daar klaar te maken voor een fysieke geboorte. Alleen een opsomming van verschillende levensboeken bepaalt of zo’n geboorte mag plaatsvinden als groot mysterie uit een onmetelijk groot geheel.
Hoe het ook zij, geboren of ongeboren, gewild of ongewild, een intentie, een cel, een vruchtje, een foetus; het was, is en blijft een ster die altijd fonkelt.
Claudia Koole, auteur







